Beste buurman

Beste buurman van een paar huizen verder,

We weten niet precies wie je bent. We zagen je nog niet, we hoorden je wel. Net zoals jij ons af en toe hoort, de chaos die hier heerst, het geschreeuw van onze zoon…

Eigenlijk vonden we hem best flink gisteren, die zoon. Het was wat wij noemen een rustige dag. Hij had maar enkele hysterische buien. Buiten, in de tuin. Meestal vlucht hij dan naar binnen. En daardoor hoort u meestal maar een heel klein stukje van de ellende.

We beseffen dat het erg vervelend is. We weten dat hij de rust verstoort. De rust, die u hopelijk wel kent. Hij kent die niet, nooit, zelfs niet voor even. In zijn hoofdje is het altijd druk. Ook voor ons gaat het verder dan enkele boze buien in de tuin, achter gesloten deuren. Dan voelen wij een fractie van wat hij voelt, net zoals u dat gisteren eventjes heeft mogen voelen. En net als jij verliezen ook wij soms eens ons geduld. Dan schreeuwen we ook luid: “Is ’t nu gedaan met dat gekrijs?”

Beste buurman, ik ga eerlijk met je zijn. Ik vrees dat het nog lang niet gedaan is met dat gekrijs. Ik vrees dat we er mee moeten leren leven. Hoe zeer me dat ook spijt voor u. En voor ons. Maar vooral voor hem!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s